KAMER VAN ARBITRAGE EN BEMIDDELING vzw
SNEL EN DEMOCRATISCH VERZOENEN EN VOORUITKOMEN
ALGEMENE INFORMATIE
- De twistende partijen en de verschillende middelen voor oplossing
- Definities: Arbitrage en Bemiddeling
- Vorm en Samenstelling van de Kamer
- De leden van de Kamer - De behandelde zaken
- Het kader - De Atmosfeer
- De Arbitrageprocedure
- De Bemiddelingsprocedure
- Vertegenwoordiging van de Partijen
- De taal van de procedure
- Het tarief
- Reglement van de Arbitrageprocedure
- Arbitrageclausule en plaats van vermelding

BEMIDDELINGSPROCEDURE
________________________________________________________________

Definitie van bemiddeling en behandelde materies

Essentieel is dat er geen sprake kan zijn van dwang: bemiddeling berust op vrijwillige basis en kan dus niet worden afgedwongen, net zomin
als de oplossing die kan worden voorgesteld om een geschil te beëindigen.

In verband hiermee bepaalt artikel 1729 van het Gerechtelijk Wetboek dat elke partij te allen tijde een einde kan maken aan de bemiddeling, zonder dat dit tot haar nadeel kan strekken.

We hebben het hier over de ‘vrijwillige bemiddeling’, d.i. het bemiddelingsproces dat vóór, tijdens of na een gerechtelijke procedure in gang
wordt gezet.

De partijen wijzen in onderlinge overeenstemming de bemiddelaar aan of belasten, om redenen van efficiëntie en gemak, een derde
(bv. Kamer van Arbitrage en Bemiddeling) met die aanstelling.

Op onze website vindt u overigens een model van aanvraag van bemiddeling dat u kunt gebruiken wanneer u de Kamer wilt vragen een bemiddelaar aan te stellen.

De Kamer heeft immers het voordeel dat ze aan de justitiabelen een gecentraliseerde structuur aanbiedt die garant staat voor een optimale organisatie, coördinatie en eenvormigheid op het vlak van de aanstelling van de bemiddelaars, van administratieve opvolging en van prijsbepaling.


Ook wanneer de interventie van specialisten (psychologen, consulenten, experts…) gewenst kan blijken, is het van wezenlijk belang dat de eventueel aangebrachte oplossingen perfect in een juridisch kader passen: dit is belangrijk voor hun samenhang, hun naleving van de wet,
kortom van hun rechtszekerheid en hun doeltreffendheid.


We kunnen ons al te gemakkelijk voorstellen welke ongemakken kunnen voortvloeien uit akkoorden die weliswaar het resultaat zijn van
goede wil en er eventueel komen na lange onderhandelingen, maar die uiteindelijk niet efficiënt blijken te zijn.


Daarom zijn de bemiddelaars van de Kamer stuk voor stuk gespecialiseerde juristen.


De partijen bepalen onderling, in samenspraak met de bemiddelaar, de nadere regels van het verloop van de bemiddeling, alsmede de duur
ervan. Die overeenkomst wordt schriftelijk vastgelegd in een bemiddelingsprotocol dat wordt ondertekend door de partijen en de bemiddelaar

en dat onder meer, naast de naam van de partijen en van de bemiddelaar, een beknopt overzicht van het geschil bevat, evenals de wijze
waarop het ereloon van de bemiddelaar en het tarief ervan worden bepaald. De kosten en erelonen komen gelijkelijk ten laste van de
partijen, tenzij die er anders over beslissen.


Wanneer de partijen tot een akkoord komen, wordt dat in een ondertekend geschrift vastgelegd. Dit geschrift bevat onder meer de precieze verbintenissen van de partijen.


Is de bemiddelaar conform de wet een ‘erkend bemiddelaar’ (erkenning door een commissie), dan kunnen de partijen, of een van hen, het bemiddelingsakkoord ter homologatie voorleggen aan de bevoegde rechter.


De rechter kan de homologatie van het akkoord alleen weigeren indien het strijdig is met de openbare orde of indien het akkoord dat werd bereikt na een bemiddeling in familiezaken strijdig is met de belangen van de minderjarige kinderen
.

De homologatiebeschikking heeft de gevolgen van een vonnis waartegen geen enkele partij verhaal kan indienen.


_______________________________________________